poniedziałek, 9 grudnia 2013

Liebster Award Blog

Zostałam nominowana do Liebster Award Blog przez Zuzę <33
Bardzo Ci dziękuje ;**

Nominacja do Liebster Award Blog jest otrzymywana od innego bloggera w ramach uznania za 
''dobrze wykonaną robotę''. po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno nominować bloga, który cię nominował.

Pytania od Zuzy:
1. Ile masz lat ? 
Nie pyta się o takie rzeczy, no ale dobra..13 ;D
2. Jakie jest twoje hobby ? 
Oj, jest tego sporo np. tańczę, śpiewam, recytuje, piszę wiersze i opowiadania..to takie najważniejsze <33 ;)
3.Dlaczego zaczęłaś prowadzić bloga ? 
To był zupełny przypadek, nigdy nie myślałam o tym żeby założyć opowiadanie, aż w końcu powiedziałam sobie''czemu nie'' i tak stworzyłam swój świat ;)
4.Jakie jest twoje marzenie ? 
No chyba każdy zna odpowiedz na to pytanie... Moim największym marzeniem jest spotkać Justina <33
5. Czy byłaś na koncercie Justina ? 
To jest właśnie to co mnie gnębi cały czas.. Na koncercie Justina mogłam być, ale za późno się o tym zorientowałam ;((
6. Masz zwierzątko ? 
Mam najukochańszego pieska na świecie !! <33

7. Gdzie mieszkasz ? 
Niedaleko Krakowa ;)
8. Co robisz w wolnym czasie ? 
Staram się napisać rozdział ;) A jak nie to wychodzę gdzieś z przyjaciółmi, lub chociażby z psem ;D
9. Masz drugie imię ? 
Mam ;) Jestem Izabela Magdalena ;)
10. Jaki masz kolor włosów ? 
Brązowy <3 ;)
11. Do jakich fandomów należysz ? 
Tylko i wyłącznie jestem Belieber <33, 

NOMINUJE BLOGI :












Moje pytania ;) :
1. Dlaczego założyłaś bloga ? 
2. Ile masz lat ? 
3. Co lubisz najbardziej robić ?
4. Ulubiona piosenka Justina ? 
5. Masz jakiegoś zwierzaka ? 
6. Ile czytasz opowiadań o Justinie ? 
7. Od kiedy jesteś Belieber ? 
8. Dlaczego zostałaś Belieber ? 
9. Twoje hobby ? 
10. Jaki jest twój ulubiony kolor ? 
11. Twoje ulubione miejsce ? 

sobota, 7 grudnia 2013

Rozdział 60 ''Uwierz mi, tak będzie lepiej..''

-Justin, ja... muszę iść - Chwyciła szybko swoją walizkę i ruszyła do wyjścia.

- Nie - zagrodziłem jej drogę.

- Musisz mi uświadomić, to co do mnie czujesz- Ponownie nasze spojrzenia się spotkały.

Widziałem że była już tym wszystkim zmęczona, ale ja musiałem ją zatrzymać przy sobie.

- Justin, przecież wiesz że Cię kocham, ponad życie..ale może, lepiej by było chociaż na chwile odpocząć, dać sobie szanse zatęsknić.

- Naprawdę chcesz tego ? - Mój głos przerodził się w szept.

- Uwierz mi, tak będzie lepiej - położyła dłoń na moim policzku.

Spuściłem wzrok, próbując choć trochę sobie to wszystko poukładać. Widząc że nie odezwę się już powoli wyszła z pokoju. Chwile stałem w miejscu, lecz po dosłownie sekundzie otrząsnąłem się. Udałem się do pokoju Emily. Wszedłem do środka widząc jak Luna pakuje pieluszki malutkiej do torby. Nie chciałem żeby zabrała moją córeczkę, nie będę już mógł widzieć ich codziennie, gdy się rano obudzę nie usłyszę płaczu dziecka, nie poczuje zapachu świeżo zaparzonej kawy.

- Na ile wyjeżdżasz ? - Oparłem się o framugę drzwi.

- Nie wiem.. - Odpowiedziała cicho, swoją odpowiedzią sprawiając że jeszcze bardziej zacząłem obwiniać sie za to że dopuściłem do takiej sytuacji.

- Justin.. - Luna podeszła do mnie trochę bliżej.

- Zobaczysz, nie dość że oboje przemyślimy kilka spraw to jeszcze nasza miłość stanie się silniejsza.

- Masz racje.. - Wychlipałem.

 Spojrzałem na swoją malutką córeczkę, która też miała mnie opuścić na nieokreślony czas.

- Kocham Cię, maluszku, nie wiem jak bez ciebie wytrzymam - Chwyciłem małą rączkę roześmianego dziecka.

Po policzku zarówno moim jak i Luny spłynęły łzy.

- Pa, Justin. - Powiedziała to i tak po prostu opuściła dom, opuściła mnie..

***OCZAMI LUNY***

- Pa, Justin - Wyszłam z naszego domu, zostawiając Justina. 

W moim sercu panował kompletny chaos, nie miałam pojęcia czy dobrze robiła, próbowałam sobie to wszystko wytłumaczyć, lecz samą siebie trudno jest oszukać. 

Wsiadłam do wcześniej zamówionej taksówki. Znowu historia się powtarzała, znów musiałam uciec od Jusa. Cały czas wmawiałam sobie że to tylko polepszy między nami relacje, no ale kto w to wierzy. 

- Jesteśmy na miejscu - Odezwał sie głęboki głos taksówkarza. 

Zapłaciłam mu i razem z Emily wysiadłam z samochodu. Zapukałam w duże drzwi. Zle się czułam że znowu musiałam wchodzić na głowę moim rodzicom. Zawsze gdy miałam jakiś problem mogłam się do nich udać, ale czy nie było już za dużo tego, czynie za dużo już razy wymagałam od nich pomocy. 

- Córciu - Powitała mnie moja mama, zapraszając do środka. 

Uśmiechnęłam się, zaczynając ściągać kurteczkę Ems. 

- Stało sie coś ? - Spytała patrząc na moją walizkę. 

- Mogłabym się do was wprowadzić na chwile ? - Już pozbawiona zimowych ubrań udałam sie do salonu. 

- Przecież wiesz że zawsze drzwi tego domu są dla ciebie otwarte, ale wytłumacz mi co się stało, pokłóciłaś sie z Justinem ? - Usiadła na przeciwko mnie. 

- Po prostu postanowiliśmy dać sobie chwile odpoczynku - Powiedziałam cicho, wymuszając lekki uśmiech. 

- Kłócicie się cały czas, dlaczego od niego nie odejdziesz ? - Do rozmowy wtrącił się mój ojciec, który właśnie wszedł do pokoju. 

Spojrzałam na niego z niedowierzaniem, ale gdy dotarło do mnie to że on nie 
żartuje, spuściłam wzrok. 

- Kocham go, nie chce tego, nie mogę.. 

- Dlaczego ? 

- Moje dzieci potrzebują ojca...

********************
Hejoo<3
Przepraszam że taka dość długa przerwa była, ale wiecie pewnie jak to jest, raz wena jest raz jej nie ma ;)
A wracając do rozdziału to jak już zauważyliście to mamy już 60 rozdział i przyznam się szczerze ze właśnie teraz miałam kończyć to opowiadanie, ale jednak moja twórczość sie obudziła i mam jeszcze pomysły ;) 
Jeżeli ktoś jest spostrzegawczy znalazł bardzo ciekawą informacje na końcu rozdziału.. ;33 
Pozdrawiam wszystkich, kocham Was i życzę zajebistej zabawy na śniegu !! <33 
DO NASTĘPNEGO ;**

wtorek, 3 grudnia 2013

Dziękuje

Hejj <33
Jak już zauważyliście pojawiło się dzisiaj 10 000 wyświetleń *_*
Dodając jeszcze do tego 4000 wejść z pierwszej cześć tego bloga, to
całe opowiadanie ma już 14 000 wejść ! <33
Chciałam wszystkim moim czytelnikom bardzo podziękować, za 
czytanie,
komentowanie, 
w ogóle chęci do spojrzenia na niego. 
Kocham Was bardzo, nie wyobrażam już sobie codzienności bez tego opowiadania i bez was :**
To dzięki wam to wszystko tutaj jest ;33
JESZCZE RAZ, OGROMNIE DZIĘKUJE !! <33

Macie ode mnie troszeczkę gifów w podzięce ;d





niedziela, 1 grudnia 2013

Rozdział 59 ''Nie utrudniaj, proszę...''

Zrobił to przekreślając wszystko..

***OCZAMI JUSTINA***

- Justin, obudź się - Od paru minut jakiś wnerwiający głos krzyczy mi do ucha. 

- Justin...

- No już, kurwa przecież słyszę za pierwszym razem. - Podniosłem się rozglądając po otoczeniu w którym się znajdowałem.

 Sypialnia, leżałem w sypialni. Nie była to jednak ta w której budzę się co ranka i widzę moją ukochaną, tym razem widziałem Demi, dobrą koleżankę z którą kiedyś mnie coś łączyło. 

- Co ja tu robię ? - Spojrzałem na dziewczynę która stałą nade mną uśmiechając sie. 

- Widzę ze nieźle się wypiło - Zaśmiała sie lekko. 

- Spokojnie, jeżeli o to ci chodzi to nie uprawialiśmy seksu. - Od razu ogromny kamień spadł z mojego serca. 

Nie wybaczyłbym sobie a co dopiero Luna gdybym ją zdradził. 

- Ale wytłumacz mi, dlaczego tu trafiłem - Podniosłem się z łóżka, miałem wczorajsze rzeczy na sobie, co tylko utwierdzało mnie w tym że do niczego nie doszło. 

- Pokłóciłeś się z dziewczyną..

- Tak, to jeszcze pamiętam, niestety - Spuściłem wzrok przypominając sobie ten moment. 

- Potem wpadłeś na sale jak poparzony i od razu chwyciłeś za butelki z alkoholem. Wszyscy goście w nocy się ulotnili, więc ja zabrałam cie do siebie. 

-Dzięki, która jest godzina ? 

- 14, a co ? 

- O kurwa, muszę jechać do domu - Wyszedłem z sypialni i pobiegłem pod drzwi wyjściowe gdzie znajdowały się moje buty. 

Ubrałem je szybko. 

- Jeszcze raz ci dziękuje 

- Nie ma za co, Justin nie schrzań tego związku - Nic nie odpowiedziałem, biegłem po schodach klatki najszybciej jak mogłem. 

Nie wiem jak mój samochód nagle znalazł się pod jej blokiem, ale nie chciałem wnikać. Pogrzebałem w kierzniach mojej marynarki, w poszukiwaniu kluczy. Gdy miałem je w ręce otworzyłem drzwi i wsiałem za kierownice. Demi nie mieszkała tak daleko od mojego domu. Dojechałem dość szybko na miejscu. Nie wiedziałem co mnie czeka, na pewno nie będzie się do mnie odzywać. Ona musi mi wybaczyć, nie wiem co zrobię jak mnie zostawi. Najciszej jak potrafiłem otworzyłem wielkie drzwi wchodząc do środka. Na dole nie było nikogo, zupełna pustka. Wsłuchałem się chwile w otaczającą mnie przestrzeń, usłyszałem ciche łkanie, dochodzące z góry. Wiedziałem ze to Luna. Wbiegłem po schodach na piętro od razu kierując się w stronę naszej sypialni. Drzwi były lekko uchylone, wydobywało się stamtąd światło. Bez zastanowienia wszedłem do środka. Luna płacząc pod nosem pakowała swoje rzeczy. 

- Kochanie, co ty robisz ? 

- Nie waż się mówić do mnie kochanie - Wychlipała ocierając swoje mokre policzki.

 Podszedłem do niej przytulając ją od tyłu. Niemal od razu odepchnęła mnie powracając do pakowania ciuchów. 

- Luna, co ty robisz  ? - Zapytałem ponownie, obserwując każdy jej ruch. 

- Nie widać, pakuje się, biorę Emily - Powiedziała stanowczo nawet na mnie nie spoglądając.

- Nie..

- Tak.

- Nie możesz mi tego zrobić - Podszedłem do niej biorąc ją za rękę którą wyrwała. 

- Nie utrudniaj, proszę - Pierwszy raz spojrzała na mnie, lecz dosłownie po sekundzie odwróciła wzrok. 

- Jesteś moim życiem, moim sensem, bez ciebie czuję się jakbym został pozbawiony części mnie. - Po moim policzku spłynęła łza. 

Mimo moich słów Luna nie przestała pakować swoich jak i Emily rzeczy. 

- Luna, błagam cię, kochanie, nie opuszczaj mnie - Zacząłem płakać, tak po prostu płakać.

 Nie mogłem znieść myśli ze mogę jej już nigdy nie zobaczyć, że odejdzie ode mnie. 

- Kocham cie...proszę

- Justin, przestań..- Jej głos się załamał. 

- Przestane tylko wtedy kiedy spojrzysz mi w oczy i powiesz że mnie nie kochasz, wtedy pozwolę ci odejść- Wyjąkałem. 

Podniosła lekko głowę i spojrzała prosto w moje oczy, jej były całe we łzach, podpuchnięte nieco. Widziałem w nich ból i żal jaki odczuwała. Bałem się tego co miało teraz nastąpić, bałem się słów które miała za chwile wypowiedzieć.

- Justin...

piątek, 29 listopada 2013

Rozdział 58 ''Wróć tutaj..''

Dzisiaj muszę mu powiedzieć, nie wiem jak zareaguje, może uzna to jako prezent, albo...zobaczymy. Pokręciłam głowa, chcąc na razie nie myśleć o tej jednej rzeczy która dręczyła mnie już parę dni. Droga o dziwo szybko zleciała, trochę pogadaliśmy, pośmialiśmy się. Zajechaliśmy pod wielki lokal o jasnych barwach. Nie było jeszcze nikogo z naszych gości, przez co mieliśmy czas na dopracowanie każdych szczegółów. Nie jest to impreza ''niespodzianka'', ale myślę ze i tak będzie ona zajebista.

W końcu raz ma się tą okrągłą dwudziestkę. Nie mogę uwierzyć że już jest taki dorosły, przecież kiedyś kłóciliśmy się o każdą najmniejszą rzecz, nienawidziliśmy się. Korzystaliśmy całą parą z naszego siedemnastoletniego życia, każdy dzień wolny dawał początek kilku następnym spędzonych na bezustannych imprezach. Pierwszy raz zwróciłam na niego uwagę pod innym kątem. Potem się w sobie zakochaliśmy. Zostaliśmy rozdzieleni, ja zostałam porwana. Nagle po roku czasu odnaleźliśmy się. Zaszłam w ciąże i znowu krótka rozłąka, później poród. Pierwsze miesiące zajmowania się naszym maleństwem, ... moja choroba. I teraz. Tyle czasu minęły, tyle razem przeszliśmy, na pewno na tym etapie nasze przygody się nie skończą. Będziemy żyć jeszcze długo razem, czuje to. Dopóki rak nie zabierze mnie z tego świata, będę każdą chwile mojego życia spędzać z nimi, z moimi bliskimi.

 Zaczęli zjeżdżać się goście, z rodziny i przyjaciół Justina, oczywiście moich rodziców tez zaprosił. Wszystkich witaliśmy przy wejściu wskazując im miejsce gdzie mają usiąść i ewentualnie odebrać prezent który przynieśli dla Justina. Gdy wszyscy zajęli już swoje miejsca my usiedliśmy na naszych, honorowych. Zjedliśmy wszyscy ciepłe danie które podali kelnerzy, a następnie każdy poszedł tańczyć.

- Uwaga, wszyscy proszę o uwagę - Krzyknął Bieber zwracając się do zgromadzonych.

Podniósł swój kieliszek unosząc go nieco w górę.

- Chciałbym wznieść toast, za wszystkich gości przybyłych na moje urodziny - Każdy chwycił za kieliszek z wódką, ja wziąłem wodę i przytakując Jusowi wypili całą zawartość na raz.

- Kochanie, dlaczego nie pijesz ?

- Umm.. źle się czuje - Wytłumaczyłam odkładając szklankę. Wzruszył ramionami i na szczęście zostawił ten temat.

Nie byłam jeszcze gotowa żeby mu powiedzieć, niby to taka normalna rzecz, ale musiałam dobrze ją przemyśleć. Wieczór się zaczynał, a każda para nawet na krok nie schodziła z parkietu, widziałam że wszyscy się dobrze bawili. Ja natomiast nie. Cały czas, bez przerwy miałam mdłości, już o bólu głowy nawet nie wspomnę. Justin bawił się ze swoimi przyjaciółmi zostawiając mnie samą przy stoliku. Patrzyłam jak tańczył z jakaś dziewczyną której ja nie znałam, czy byłam zazdrosna ? Nie...no może troszkę, no bo w końcu kto by nie był. Nagle poczułam się tak nie dobrze że w każdej chwili mogłam zwymiotować. Wyleciałam z sali, biegnąc w stronę łazienek. Dotarłam do damskiej i pchając duże drzwi weszłam do niej. Chyba każdy wie co się potem wydarzyło. Tak dobre z pół godziny siedziałam przed tą toaletą, tracąc wszystkie siły. Nikt nie zauważył że mnie nie ma, wszyscy się świetnie bawili. Powoli wstałam na równe nogi spuszczając wodę. Spojrzałam na siebie w dużym lustrze. Oczy podpuchnięte, cała blada i jeszcze do tego wszystkiego zapach. Płukając wodą buzie wyszłam z łazienki. Wróciłam na sale. Prawie wszystkie miejsca były puste, za to parkiet był pełny. Wyszukiwałam wzrokiem Justina, chcąc poprosić go żeby odwiózł mnie do domu, lecz nigdzie go nie widziałam. Nie miałam zamiaru za nim biegać i prosić o łaskę. Podeszłam do mojego krzesła, wzięłam swoje rzeczy, następnie podchodząc do mojej mamy która trzymała Emily, bez słowa odebrałam ją.

- Córciu, co się dzieje ? - Anne popatrzyła na mnie pytającym wzrokiem.

- Nic - Odpowiedziałam szorstko i odwracając się na pięcie po prostu opuściłam lokal.

Wyciągnęłam telefon z małej torebki którą miałam przy sobie i wybrałam numer do znanego mi taksówkarza. Samochód miał po mnie przyjechać w dziesięć minut. Usiadłam na pobliskiej ławce, otulając swoimi ramionami dziewczynkę, sama trzęsąc się z zimna. Wieczór nie był za ciepły. Nawet się nie zastanawiałam gdzie sie podział Justin i co robi. Szczerze, miałam to głęboko w dupie, może robić co mu się żywnie podoba, ale w takim razie ja nie będę w tym uczestniczyć. Chwile potem usłyszałam trzask drzwi.

- Kochanie, co ty tu robisz ? - Spytał sepleniąc Justin, widząc w jakim był stanie nie chciałam nawet na niego spojrzeć.

- Jadę do domu - Odpowiedziałam obojętnie.

- Co ? Dlaczego ? - Podszedł do mnie bliżej, przez co poczułam smród wódki pomieszanej z piwem.

- Nie będę z tobą rozmawiać, jak jesteś w takim stanie. - Nie patrzyłam na niego.

- Co ty odpierdalasz ? - Jąkał się, chwycił mnie mocno za ramię przez co malutka prawie wyleciała mi z rąk.

- Odsuń się ode mnie i więcej się nie zbliżaj. - Krzyknęłam wstając z ławki.

- Wróć tutaj - Zwrócił się do mnie oschle.

Nie odezwałam się, nie chciałam się kłócić z tym idiotą na zewnątrz gdzie przechodzą różni ludzie.

- Powiedziałem coś do ciebie - Warknął, podchodząc do mnie.

Obrócił mnie gwałtownie w swoją stronę, przejeżdżając palcami po kurteczce Emily, niby lekko ale dziecko może to boleć. Dziewczynka zaczęła płakać.

- Powiedziałam żebyś się nie zbliżał do mnie, ani do niej, nie dotykaj jej więcej - Syknęłam mu w twarz.

W tamtej chwili przyjechała moja taksówka, przynajmniej raz los się do mnie uśmiechnął.

- Czekaj, Luna - Chwycił mnie tym razem bardziej delikatnie za ramie.

- Puść mnie, daj mi spokój - Wyrwałam łokieć i razem z Ems wsiadłam do taksówki.

Podałam mężczyźnie adres i po chwili byłam już w drodze do domu. Obróciłam się jeszcze na chwile, nie było go. Nie mogłam uwierzyć w to co się stało kilka chwil temu. Myślałam że go znam, a tu się okazuje że w ogóle nie znam rzeczy które on jest w stanie zrobić. Zrobił to przekreślając wszystko...

***************************
Hejoo <33
Jest drama ;(
Jak sądzicie, co się wydarzy w następnym rozdziale ? 
Piszcie w komentarzach swoje opinie, dodają mi one dużo weny i radości ;3
Kocham Was i DO NASTĘPNEGO !! <33

poniedziałek, 25 listopada 2013

Rozdział 57 ''Gdyby on tylko wiedział...''

Uwaga ! Pierwszy raz pisze +18 dlatego od razu proszę o wyrozumiałość ;)


- Pokaż jak bardzo - Przybliżyła się do mnie, poczułem jej ciepły oddech na moich zmarzniętych wargach.

- Tak - Pocałowałem ją w usta, dociskając ją mocniej do siebie.

Cicho jęknęła mi w usta, dając mi okazje na zaczęcie wojny z jej językiem. Kieliszek który miałem w ręce upadł na ziemie, wylewając cała swoją zawartość. Nie chcąc żeby Luna skaleczyła się o rozbite szkło, podniosłem ją do góry przez co owinęła nogi wokół moich bioder. Na chwile przerywając pocałunek dotarłem do łóżka na którym powoli położyłem Lu, która pociągnęła mnie za sobą. Wylądowałem na niej. Nasze klatki piersiowe były mocno do siebie przyciśnięte. Od razu moje ręce powędrowały na jej biodra, ściskając je. Otrzymałem w zamian jęk który jeszcze bardziej mnie podniecił. Dotknąłem suwaka od sukienki, podniosłem lekko Lunę do góry mając łatwiejszy dostęp do niego. Powoli zsunąłem sukienkę cały czas patrząc dziewczynie w oczy. Jej ubranie wylądowało na podłodze nie daleko łóżka. Miała na sobie białą koronkową bieliznę, która gdy tylko na nią spojrzałem obudziła we mnie chęci zerwania z jej i siebie natychmiast wszystkich ciuchów. Uśmiechnęła sie do mnie zadziornie pociągając za mój krawat. Bez dłuższego zastanowienia złączyłem nasze usta. Tym razem to ona postanowiła pozbawić mnie ubrań. Chwyciła za pasek moich spodni, szybko go rozpięła, a spodnie poleciały w dół do moich kostek.

- Spokojnie kochanie, gdzie ci sie tak spieszy - Zaśmiałem się cicho.

- Tak na mnie działasz - Wyszeptała do mojego ucha przygryzając jego płatek.

Resztę mojej , jak i jej garderoby wylądowała na podłodze. Nasze ciała były rozgrzane, wilgotne od potu. Przybliżyłem się do Luny, spojrzałem w oczy i wszedłem w nią. Jęknęła, odchylając głowę w tył. Podczas gdy ja pomrukiwałem z rozkoszy, ona wiła się pode mną.

- Justin - Moje imię ani na chwile ni schodziło z jej ust, wypełniając cały pokój.

Jedna jej dłoń była owinięta wokół mojej szyi, zaś druga mocno ściskała jedwabną pościel. I ja i ona wiedzieliśmy że za chwile dojdziemy. Nasze jęki stały się głośniejsze, zamieniły się wręcz w krzyk. Ostatnie pchnięcia dały początek wspaniałemu uczuciu jakie mogłem przeżyć tylko przy niej. Dochodząc do siebie, powoli wyszedłem z niej opadając obok niej na łóżku. Podniosła się i lekko pocałowała moje usta.

- Kocham Cię - W jej ciemno brązowych oczach mogłem jeszcze ujrzeć szalone iskierki które mogłem podziwiać całe dnie.

- ja Ciebie też - Owijając ją ramionami, przykryłem nas kołdrą.

Nie musiałem długo czekać na sen..

***OCZAMI LUNY***

*** 1 MARCA ***

- Wstawaj śpiochu - Budziłam już go chyba z dziesięć razy.

- Justin, bo się spóźnimy - Marudziłam obok jego ucha. Nadal nie odpowiedział.

- Chcesz się spóźnić na własne urodziny ? - Zero reakcji.

- Dobra, jak chcesz, to ja zabieram Emily jadę na do lokalu, może poznam jakiegoś przystojnego barmana...

- No już, wstaje... - Mruknął podnosząc się.

Uśmiechnęłam się zwycięsko wstając z łóżka. Wzięłam moje naszykowane ubrania i weszłam do łazienki. Całkowicie gotowa wyszłam z pomieszczenia.

- Hmm, a dla kogo ty się tak wystroiłaś, co ? - Poczułam ciepły oddech na mojej szyi.

- Dla takiego jednego mężczyzny, bez którego nie mogłabym żyć - Uśmiechnęłam się całując go czule w usta.

- Nie znam gościa - Zaśmiał sie cicho. Przybliżył sie do mnie i złączył nasze usta bardziej namiętnie niż przed chwilą.

Przerwał nam płacz dziecka.

- Widzisz, twoja córka też chce się ubrać - Odepchnęłam go lekko idąc w stronę pokoiku Emily.

- No hej , Kochanie - Podeszłam do kojca w którym siedziała dziewczynka.

Wzięłam ją na ręce, a następnie posadziłam na małej sofie. Podeszłam do jej szafy w której były malutkie dziewczęce ubranka. Wzięłam słodką, fioletową sukieneczkę którą uszykowałam już wczoraj. Mała cały czas mnie obserwowała wkładając do buzi swoje palce.

- Bee, wyjmij te paluchy, kruszynko - Wzięłam delikatnie jej rączkę i ściągnęłam bluzeczkę którą miała na sobie.

Wsunęłam na jej drobne ciałko jedwabny materiał. Ubrałam jej dosyć grube rajstopki, zważając na to że za oknem jeszcze panowała końcówka zimy. Gdy wreszcie skończyłam ją ubierać, zeszłam z nią na dół. Była 14, a na miejscu mieliśmy być na 16. Wjeżdżamy tak wcześnie ponieważ lokal w jakim miały odbyć się urodziny Jusa jest dość spory kawał drogi stąd.

- Spakowałeś pieluszki do samochodu ?

- Tak, pytałaś się  już o to wczoraj, kotku - Uśmiechnął się. Posadziłam malutką w specjalnym foteliku dla dzieci.

- Wiem, przepraszam

- Nie przepraszaj, według masz za dużo rzeczy na głowę, musisz odpocząć

- Teraz ? Mam małe dziecko, nie mogę sobie tak po prostu zrobić wolnego i zostawić ją - Spojrzałam na niego, biorąc kęs jabłka.

Gdyby on tylko wiedział co ja mu chcę dzisiaj powiedzieć...

- Damy rade, przecież oboje w tym siedzimy, doba,a teraz choć, długa droga przed nami - Jego słowa podniosły mnie na duchu, wiedziałam to że jest ze mną że mnie wspiera, ale teraz gdy powiedział to na głos byłam w stu procentach pewna.

Wstał ze swojego krzesła, zrobiłam to co on. Wzięłam dziecko, Biebs zamknął za nami drzwi. Posadziłam Ems w foteliku dla dzieci, a sama po chwili wsiadłam na miejsce pasażera.  Dzisiaj muszę mu powiedzieć, nie wiem jak zareaguje, może uzna to jako prezent, albo...zobaczymy...

czwartek, 21 listopada 2013

Rozdział 56 ''Odejdź...''

- Mamy wielki, wielki problem - Wydusił z siebie Kevin patrząc przestraszonym wzrokiem na nas.

- Co się stało ?

- Znajomy z innego gangu poinformował mnie że jeżeli nie chcesz żeby policja zakłóciła ci przyjęcie to my musimy spadać.

- Co ?! Jaki kurwa gang ?! -Krzyknął Justin, na szczęście nikt go nie usłyszał zważając na wielki szum w całym domu.

- Spokojnie, wszystko ci później wytłumaczę - Spojrzałam na niego.

- Mam nadzieje że sie jeszcze kiedyś spotkamy - Odezwałam sie w ich stronę, każdego przytulając, oczywiście przy okazji także zabierając Emily z rąk zawiedzionego Chrisa.

Strasznie chciałabym się z nimi jeszcze kiedyś zobaczyć, normalnie porozmawiać, ale wie, że może to nigdy nie nastąpić, mogę nie zdążyć. Jedna łezka zakręciła mi się w oku na wspomnieniu o chorobie. Potrząsnęłam głową chcąc znowu zostawić sprawę w koncie. Pożegnałam sie z chłopakami, którzy od razu wyszli z domu.

- Co to miało znaczyć ?- Justin odwrócił mnie w swoją stronę.

- Powiedziałam że wszystko ci wytłumaczę, ale poczekajmy z tym do końca przyjęcia. - Poprosiłam lekko się uśmiechając.

Przytaknął tylko i zaprowadził mnie do jadalni w której każdy już zajmował swoje miejsce. Uśmiechnęłam się do nich serdecznie, co odwzajemnili. Usadowiłam Ems na foteliku dla dzieci, a następnie sama usiadłam na wolnym krześle obok Justina. Wszyscy zaczęli spożywać ciepłe dania które były przygotowane na stole. Gotowałyśmy je razem z moją mamą jak i mamą Jusa. Atmosfera w pokoju była bardzo miła, każdy się śmiał, rozmawiał.

-O mój boże, Luna ! - Krzyknęła moja mama, na co wszyscy goście spojrzeli w moją stronę.

Spojrzałam zdezorientowana w dół. Całą moja bluzka, obrus i wszystko co się wokół znajdowało było we krwi, mojej krwi. Szybko wzięłam serwetkę i przyłożyłam ją sobie do nosa z którego właśnie wypływała czerwona ciecz. Bieber patrzył na mnie jak osłupiały nie wiedział co ma robić. Nie mogłam dłużej siedzieć tam i straszyć gości. Wyszłam szybkim tempem z pokoju wchodząc do łazienki. Gdy się tylko zobaczyłam o mało co nie zwymiotowałam, wszędzie byłą krew. Usiadłam na klapie od ubikacji i przechyliłam głowę w tył. Czekałam aż to się skończy lecz z każdą chwilą było tego więcej.

- Lu, otwórz - Odezwał się Justin zza zamkniętych drzwi.

- Odejdź - Powiedziałam cicho mocniej dociskając wacik do nosa.

Słyszałam jak oparł się i zjechał po drzwiach. Po dziesięciu minutach w końcu krwawienie ustało. Gdy tylko wstałam z miejsca zakręciło mi się w głowie przez co upadłam na zimne kafelki.

- Luna nic ci nie jest ?- Odezwał się od razu Jus.

Nie odzywałam się przez chwile, po prostu nie mogłam, tak jakby odebrało mi zdolność do wypowiedzenia najmniejszego słówka. Biebs walił pięściami i nogami w drzwi, dopiero po paru minutach doszłam do siebie, podnosząc się z ziemi. Trzymając się z obolałą głowę otworzyłam drzwi.

- Kotku, nic ci nie jest ?! - Justin od razu uwięził mnie w ciasnym uścisku.

- W porządku - Wychrypiałam przymrużając oczy.

- Nie wyglądasz jakby było w porządku - Patrzył na mnie cały czas podtrzymując opiekuńczo.

- Chcę sie położyć - Pomógł mi dojść do łóżka, położył mnie na nim i przykrył grubą kołdrą.

- Mam zostać przy tobie ? - Zapytał z troską w głosie.

- Nie, idź do gości i przeproś ich

- Dobrze - Powiedział całując mnie w czoło.

Zgasił światło, zamknął drzwi i poszedł na dół. Zamknęłam oczy, od razu zmorzył mnie sen...

***OCZAMI JUSTINA***

*** 31 GRUDNIA***

Wszędzie śnieg, piękne krajobrazy, dużo alkoholu, piękna sala taneczna i ona, jedyna kobieta z którą chciałbym spędzić każdą chwile mojego życia.

- 10,9,8.. - Wszyscy zaczęli odliczać patrząc w piękne gwiaździste niebo.

- 3,2,1.. Szczęśliwego nowego roku ! - Nad nami rozbłysło tysiąc różnokolorowych fajerwerków przyjmujących rożne kształty.

 Każdy wziął łyk swojego szampana.

- Chcę spędzić wszystkie sylwestry z tobą, kochanie - Szepnąłem Lunie na ucho.

- Ja też - Odezwała się odwracając sie do mnie przodem.

- Kocham Cię - Pocałowała mnie czule w usta, odwzajemniłem to dodając więcej namiętności.

Sztuczne ognie zabłysły ostatni raz na niebie kończąc swój pokaz. Każdy rozszedł sie w swoją stronę, ale nie my, mu nadal trwaliśmy w pocałunku który wyrażał nasze wszystkie uczucia.

-Chodźmy do środka, bo chłodno się robi - Odezwała się Luna przerywając pocałunek aż trzęsąc się z zimna.

Uśmiechnąłem się i biorąc ją pod swoje ramię zacząłem iść w kierunku wejścia do środka. Na sylwestra postanowiliśmy pojechać gdzieś razem, tylko we dwójkę. Wybraliśmy nieco oddalone miejsce od naszego miasta, a mianowicie niewielki zamek który był otwierany tylko na jakieś imprezy. Wynajęliśmy dla siebie pokój. Gdybyśmy już czui się zmęczeni od całonocnej zabawy możemy spokojnie odpocząć w nim. Przetańczyliśmy całą noc, gdzieś tak dopiero po szóstej nad ranem udaliśmy sie od pokoju.

- Naprawdę chce ci się spać, bo mi nie bardzo.. - Zagadała Lu uwodzicielskim tonem.

- Kusisz, kotku - Wychrypiałem kładąc ręce na jej biodrach.

- Pokaż jak bardzo...